Badanie toksyczności ostrej drogą pokarmową – metoda ustalonej dawki

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj

Badanie toksyczności ostrej drogą pokarmową – metoda ustalonej dawki - modyfikacja klasycznych badań toksyczności ostrej drogą pokarmową stosowana w celu ograniczenia liczby zwierząt. Polega na dożołądkowym podaniu szczurom badanej substancji na ustalonych poziomach stanowiących dawki różnicujące (5, 50, 500 i 2000) mg/kg m.c. Umożliwia zakwalifikowanie substancji do klas toksyczności. Bardzo toksyczne: po podaniu dawki 5 mg/kg m.c. przeżywa mniej niż 100% szczurów. Toksyczne: po podaniu dawki 5 mg/kg m.c. przeżywają wszystkie, ale z wyraźnymi objawami zatrucia. Szkodliwe: po dawce 50 mg/kg m.c. przeżywają wszystkie, ale z wyraźnymi objawami zatrucia lub po dawce 500 mg/kg m.c. przeżywa mniej niż 100% narażonych szczurów. Dawka 2000 mg/kg m.c. stosowana jest w celu obserwacji objawów działania tylko wtedy, gdy dawka 500 mg/kg m.c. nie stwarza takiej możliwości (Wytyczna OECD 420).

Ang.: Acute oral toxicity – fixed dose test