Badanie całkowitej diety

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj

Badanie całkowitej diety - metoda dostarczająca informacji umożliwiających ocenę pobrania różnych zanieczyszczeń chemicznych i składników odżywczych w diecie populacji w danym kraju. Wykorzystywana w programach monitorowania pobrania tych substancji pochodzących z podstawowych produktów żywnościowych, zebranych w reprezentatywne grupy żywności, w postaci gotowej do spożycia. Służy do określenia wielkości narażenia na substancje szkodliwe lub pobrania substancji pożądanych z dietą. Szczególnie przydatna przy szacowaniu narażenia przewlekłego na chemiczne zanieczyszczenia pobierane z żywnością oraz do analizy jego trendów, a także realizacji norm żywienia i ocenie niedoborów żywieniowych.

Ang.: Total diet study, TDS