Badanie epidemiologiczne kohortowe

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj

Badanie epidemiologiczne kohortowe - Badanie analityczne, w którym badacz dobiera dwie lub więcej grup (kohort) osób wolnych od choroby, ale różniących się występowaniem czynnika narażenia lub jego natężeniem i odnotowuje w tych grupach przypadki zachorowań. W klasycznych badaniach kohortowych obserwacja kohort rozpoczyna się jednocześnie i trwa założony z góry okres. Miarą pojawiających się zachorowań jest w takich badaniach zapadalność zbiorcza (cummulative incidence), która stanowi stosunek liczby zachorowań, które wystąpiły w danej kohorcie w czasie jej obserwacji. W kohortach dynamicznych włączanie do badania może występować w różnym czasie i czas obserwacji różnych jej uczestników może być różny. W takich kohortach miarą pojawiających się zachorowań jest gęstość zapadalności (incidence density) stanowiąca iloraz liczby nowych zachorowań przez sumę osobo-czasu (np. osobo-lat) wszystkich jej obserwowanych uczestników, zarówno tych, którzy zachorowali jak i tych, którzy pozostali zdrowi. Badanie kohortowe może być obserwacyjne lub eksperymentalne. Kohorty obserwacyjne mogą być prospektywne lub retrospektywne.

Ang.: Cohort study