Hybrydyzacja DNA in situ

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hybrydyzacja DNA in situ - technika inżynierii genetycznej, wykorzystująca zjawisko spontanicznego łączenia się komplementarnych nici DNA. Poprzez zastosowanie znakowanego izotopowo lub chemicznie fragmentu DNA (zobacz sondy molekularne) można wykrywać homologiczne fragmenty badanego DNA w celu np. ustalenia ilości kopii danego genu w genomie.

Ang.: in situ DNA hybridization