Spektrometria emisyjna

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spektrometria emisyjna - Technika analityczna polegająca na badaniu widma, które emituje badana substancja po poddaniu jej działaniu określonego czynnika fizycznego; czasami badane są również widma emitowane spontanicznie. Szczególną odmianą spektrometrii emisyjnej jest emisyjna spektrometria atomowa (AES ang. Atomic Emission Spectrometry) wykorzystująca promieniowanie wysyłane przez atomy pierwiastków w odpowiednio wysokiej temperaturze. Położenie zarejestrowanych linii spektralnych umożliwia identyfikację (analizę jakościową) badanej próbki, natomiast analiza ilościowa oparta jest na wyznaczonej doświadczalnie zależności pomiędzy natężeniem linii spektralnych (mierzonych metodami fotoelektrycznymi) a zawartością emitujących je pierwiastków. Atomy, emitujące promieniowanie podczas pomiaru, są wzbudzane elektrycznie, płomieniowo, za pomocą lasera lub w plazmie (ICP ang. Inductively Coupled Plasma) wytworzonej w gazowym argonie. Ang.: Emission spectrometry