Zdolność wykrycia: Różnice pomiędzy wersjami

Z Leksykon NIZP-PZH
Skocz do: nawigacja, szukaj
 
Linia 1: Linia 1:
'''Zdolność wykrycia (zdolność wykrywania, CC<sub>β</sub>)''' - najmniejsze stężenie [[analit|analitu(ów)]], które z [[błąd beta|błędem β]] można wykryć, zidentyfikować i oznaczyć ilościowo w [[próbka|próbce]]. Dla substancji zabronionych jest to najmniejsze stężenie, które daną metodą, z [[prawdopodobieństwo|prawdopodobieństwem]] 1-β możliwe jest do oznaczenia w próbce. W przypadku substancji, dla których zostały określone wartości odniesienia (np. [[NDP]]) CC<sub>β</sub> jest stężeniem, przy którym metoda jest w stanie z prawdopodobieństwem 1-β wykryć próbki, w których ta wartość została przekroczona. CC<sub>β</sub> może stanowić ekwiwalent [[granica oznaczalności|granicy oznaczalności]], ale zawsze obciążone jest prawdopodobieństwem wykrycia badanego analitu. Parametr ten najczęściej stosowany jest przy oznaczaniu różnych zanieczyszczeń chemicznych (zob. [[substancje zanieczyszczające żywność]]) w próbkach [[żywność|żywności]] pochodzenia zwierzęcego. Ang.: '''''Detection capability, CC<sub>β</sub>'''''
+
'''Zdolność wykrycia (zdolność wykrywania, CC<sub>β</sub>)''' - najmniejsze stężenie [[analit|analitu(ów)]], które z [[błąd beta|błędem β]] można wykryć, zidentyfikować i oznaczyć ilościowo w [[próbka|próbce]]. Dla substancji zabronionych jest to najmniejsze stężenie, które daną metodą, z [[prawdopodobieństwo|prawdopodobieństwem]] 1-β możliwe jest do oznaczenia w próbce. W przypadku substancji, dla których zostały określone wartości odniesienia (np. [[NDP]]) CC<sub>β</sub> jest stężeniem, przy którym metoda jest w stanie z prawdopodobieństwem 1-β wykryć próbki, w których ta wartość została przekroczona. CC<sub>β</sub> może stanowić ekwiwalent [[granica oznaczalności|granicy oznaczalności]], ale zawsze obciążone jest prawdopodobieństwem wykrycia badanego analitu. Parametr ten najczęściej stosowany jest przy oznaczaniu różnych zanieczyszczeń chemicznych (zob. [[substancje zanieczyszczające żywność]]) w próbkach [[żywność|żywności]] pochodzenia zwierzęcego.
 +
 
 +
Ang.: '''''Detection capability, CC<sub>β</sub>'''''

Aktualna wersja na dzień 12:17, 20 lut 2018

Zdolność wykrycia (zdolność wykrywania, CCβ) - najmniejsze stężenie analitu(ów), które z błędem β można wykryć, zidentyfikować i oznaczyć ilościowo w próbce. Dla substancji zabronionych jest to najmniejsze stężenie, które daną metodą, z prawdopodobieństwem 1-β możliwe jest do oznaczenia w próbce. W przypadku substancji, dla których zostały określone wartości odniesienia (np. NDP) CCβ jest stężeniem, przy którym metoda jest w stanie z prawdopodobieństwem 1-β wykryć próbki, w których ta wartość została przekroczona. CCβ może stanowić ekwiwalent granicy oznaczalności, ale zawsze obciążone jest prawdopodobieństwem wykrycia badanego analitu. Parametr ten najczęściej stosowany jest przy oznaczaniu różnych zanieczyszczeń chemicznych (zob. substancje zanieczyszczające żywność) w próbkach żywności pochodzenia zwierzęcego.

Ang.: Detection capability, CCβ